احمد منزوى
511
فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )
436 ) ؛ چاپ سنگى 50 ش 282 ؛ سپهسالار 2 / 17 « ترجمه » ، همانجا 5 / 246 « شرح . . . » ؛ قم ، مسجد اعظم 84 ش : 3638 . * شرح نهج البلاغه . متن همان ( - بالا ) . گزارش از ناشناس . آغاز و انجام افتاده . استانبول ، دانشگاه 121 نسخه گويا از سدهء 11 ق . * شرح وصيتنامهء امير المؤمنين . صادق تبريزى . چاپ : تهران ، 1327 ق ، سنگى ، 279 ص . * شرح وصيتنامهء امام صادق . گلستانه - منهج اليقين . * شرف العلم و العلما . سعد اللّه - اشرف العلم و العلما ، ص 320 * شروط المملوك و رسوم الملوك . ابو الحسن جليل الله . شوروى ، سالتيك ، شدرين 2 / 25 ش 774 . * شش چمن . بهوان داس ( بهوانيداس ) . پيش از 1152 ق كه تاريخ نسخه است . در 6 « چمن » مرموز : 1 - در بيان آنكه انسان از صحبت جهل و بىدانشى . . . ، 3 - در بيان آنكه راجه مهامره براى دفع لشكر . . 4 - در بيان آنكه چون هيردى . . . ، 5 - در بيان جنگ هردو لشكر و فتح يافتن راجه . . . ، 6 - در بيان دل از صحبت جهل و بىدانشى صورت اصلى خود را فراموش كرده ، باز به عنايت الهى به كفهء حقيقت رسيد و سعادت تمام يافت . آغاز : حمد ذاتى را كه اصل اصلهاست - ذات او در اصل ، اصل ذاتهاست . . . دو اصل ، فرع اوستند . مدرس 1 / 467 ش 432 . * شش كلمه - رسالهء شش كلمه در بيان نصايح ملوك . * شصت باب . ن . شصت « باب » است براى منبريان . با آيتى آغاز و پس از گذر از مطالب اخلاقى و دينى بيشتر به سوگوارى و به رويداد كربلا مىانجامد . آغاز : حمد له . . . و بعد ، چنين مىگويد بنده شرمنده ، كه بعد از تأمل در آيات و اخبار . اشكورى - مرعشى 18 / 285 . * شعار الصالحين . ن . بلوشه 1 / 249 نامش * شفاء العليل . از اسد الله قزوينى ( عرب زاده ) ، در اخلاق . گلپايگانى ، نامگو 487 ش 18 / 139 . * شكرستان - بخش ادب نثرى . * شكر العباد . از تقى عنوان نگار ، فرزند رئيس محمد ساوجبلاغى ، منشى ديوان رسايل ، كه 40 سال مأموريت سرحدات را داشته ، و « شرح مثنوى اتابكيه اقدسيه » و « تفسير شريف » و « در النسير » ( ؟ ) را نگاشته و زبانهاى عربى و فرانسه را مىدانسته ، پيش از 1265 ق كه تاريخ نسخه است . گزارش « مصباح الشريعه » در اخلاق مذهبى است ، در صد « باب » ، به نام وزير اعظم . آغاز : بزرگ خداى را سپاس سزاست كه شكر عباد را . نسخهها ( 2 ) 2 / 1639 . * شلاق الجاهلين - بخش عرفان . * شمايل العلويه - بخش تاريخ پيامبران و امامان ( 3 / 1705 ) .